Gönderen: Zekeriya Pehlivan
 Bardızım
 Bardızın önü bahçe
Her karışı binbir akçe
Giymez olmuş kimse ökçe
Nerde hani o BARDIZIM

Bardızın yolları taşlı
Anaların gözü yaşlı
Köyde kalmış üç beş yaşlı
Nerde hani o BARDIZIM

Kader ağlarını ördü
Karakışı yazı gördü
Özler oldu her kes yurdu
Nerde hani o BARDIZIM

Yaşlısından gencine
Paşasına öğrencine
Takat kalmadı gücüne
Nerde hani o BARDIZIM

Bardızın etrafı dağlar
Herkes vatan diye ağlar
Sevenleri kara bağlar
Nerde hani o BARDIZIM

Arasan üç beş genç var
Bilmiyorum ne iş yapar
Dirgeni tırmığı çatar
Nerde hani o BARDIZIM

Eskiden kuzu besler
Şimdi kalmadı sesler
Kalmadı kargalar kuşlar
Nerde hani o BARDIZIM

Kaleden bakınca köye
Köyün üstü düz bir ova
Boş kalmış bakraç ve kova
Nerde hani o BARDIZIM

Köyün önünde gölü
Etrafında beş on evi
Saysan yoktur üç beş beyi
Nerde hani o BARDIZIM

Bardız denince düşün
Dağdan aşardık kışın
Yolunu tutardık sarkamışın
Nerde hani o BARDIZIM

Köyün nüfusu kalmadı
Kalanda murat almadı
Kimse dostunu anlamadı
Nerde hani o BARDIZIM

Köy yayla hep harebe
Kalmamiş öküz araba
Hani ağa hani maraba
Nerde hani o BARDIZIM

Bardız deresi taştı
Zekeriya olanlara şaştı
Bütün köylü hep telaşlı
Nerde hani o BARDIZIM